نوبت شما به نقل از وبلاگ”تندیس صبر” نوشت:

به گزارش سایت سماتک یکی از بدترین گناه ها خوشحالی کردن موقع گناه کردن است.  چون هم داری گناه می کنی و اظهار خوشحالی و شادی هم می کنی و پشیمانی در وجودت نیست این کار چند برابر جرمش سنگین تر میشود. توضیح کامل درباره این موضوع با زبان امامان بزرگوارمان.

اظهار خوشحالی هنگام گناه
لذت بردن از گناه و شادمانی هنگام انجام گناه، از اموری است که گناه را بزرگ می کند و موجب کیفر بیشتر می شود. در اینجا به چند روایت توجه کنید:

امیر مؤمنان علی علیه السّلام فرمود:
«شر الاشرار من تبهّج بالشر؛

بدترین بدها کسی است که به انجام بدی خوشحال گردد.»۱

و نیز فرمود:
«مَن تَلذّذ بمعاصِی الله ذلّ

کسی که از انجام گناه، لذت ببرد خداوند ذلّت را به جای آن لذّت به او می رساند.»۲

امام سجاد علیه السّلام فرمود:
«إیّاک و ابتهاج الذّنب فانّه أعظم من رکوبه؛

از شاد شدن هنگام گناه بپرهیز، که این شادی بزرگتر از انجام خود گناه است.»۳
و نیز فرمود:

«حلاوة المعصیة یفسدها الیم العقوبة؛

عذاب دردناک گناه شیرینی آن را تباه می سازد.»۴

و از سخنان امام سجاد علیه السّلام است:
«لا خیر فی لذّة من بعدها النّار؛

در لذتی که بعد از آن آتش دوزخ است خیری نیست.»۵

رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود:
«من اذنب ذنبا و هو ضاحک دخل النار و هو باک؛

کسی که گناه کند و در آن حال خندان باشد وارد آتش دوزخ می شود در حالی که گریان است.»۶

—————————————

 بسیاری از نوجوانان و جوانان ممکن است تمایل به داشتن دوست از جنس مخالف خود را داشته باشند اما قرآن و اسلام روابط دوستی و ارتباط دختر و پسر را ممنوع دانسته است.

یکی از مسائل مهمی که ذهن بسیاری از جوانان را به خود مشغول ساخته است موضوع ارتباط با جنس مخالف است. سؤالی که این گروه مطرح می کنند این است که چه اشکال دارد، یک نفر با جنس مخالف معاشرت و دوستی داشته باشد؟

خصوصاً زمانی که این ارتباط پاک و در حد یک گفتگوی صمیمانه و بیرون رفتن، شام خوردن یا تفریح کردن باشد، چرا اسلام باید این چنین رابطه ای را محدود و ممنوع نماید! در این متن سعی داریم به شکلی  به این پرسش پاسخ دهیم.

آيت‌الله ناصري از اساتيد اخلاق حوزه علميه اصفهان طي سخناني، راز تاخير ظهور حضرت وليعصر (عج) را با بهره‌گيري از آيات و روايات تشريح کرده است. متن سخنان اين استاد حوزه که دوماهنامه‌ خُلُق آن را منتشر کرده است به شرح ذيل است.

الْكَلَامُ إِذَا خَرَجَ مِنَ الْقَلْبِ وَقَعَ عَلَى الْقَلْبِ وَ إِذَا خَرَجَ مِنَ اللِّسَانِ لَمْ‏ يُجَاوِزِ الْآذَان‏؛[۱]
سخن وقتي از قلب خارج شود، به قلب هم مي‌نشيند و اگر فقط از زبان خارج شود، از گوش‌ها هم تجاوز نمي‌کند.

اگر کسي وصل شود، هرچه از خدا، انبيا و ائمه بگويد، در قلب مي‌نشيند؛ اما آن‌هايي که مثل من وصل نيستند، فقط حرف مي‌زنند و حرفشان از اين گوش‌ها تجاوز نمي‌کند، از اين گوش مي‌رود و از آن گوش در مي‌آيد. ما قابل نيستيم که بخواهيم فضايل امام زمان (عج) را بگوييم؛ لکن در عين حال «تا ريشه به آب است اميد ثمري هست». اميدواريم حضرت، ما را هدايت فرمايد.

از ویژگی‌هایِ حضرت قائم عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف این است که: پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود: «بهشت مشتاقِ چهار نفر از خاندانِ من است که خدا آنها را دوست دارد و مرا به دوستی با آنها فرمان داده است: 1- علی بن ابیطالب‌علیه السلام 2- حسن‌علیه السلام 3- حسین‌علیه السلام 4- مهدی عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف که پشتِ سرش، حضرت عیسی‌علیه السلام نماز خواند».

بهشت مشتاق مولایمان حضرت مهدی(عج) است و ما هم مشتاق دیدار خود آقا هستیم،بهشت را بدون آقا نمیخواهیم

برای ظهور آقا،تهذیب نفس و دعا یادمان نرود