به گزارش گروه مقاومت جهان نیوز، عکسی که می بینید، حدود دو هفته قبل در روستای "حاروف" گرفته شده است. این روستا در جنوب "لبنان" قرار دارد و از توبع شهر "نبطیه" است.

در عکس، تابوت یکی از اهالی این روستا به نام "محمد مصطفی بواب" دیده می شود که از رزمندگان "حزب الله" لبنان بود و روز قبل از گرفته شدن این عکس، در سوریه، هنگام جنگ با تروریستهای وهابی جهت دفاع از حرم "حضرت زینب(س)" به شهادت رسید. فرزند خردسال شهید، آخرین عکس یادگاری را با پدرش می گیرد. حالت چهره او و تکیه زدنش بر تابوت پدر، صحنه ای تکان دهنده ایجاد کرده است.

جنگ علیه تروریستهای وهابی در سوریه، نزدیک به چهار سال پیش آغاز شده است. به دلیل اهمیت "عتبات مقدسه" در "سوریه" برای بسیاری از مسلمانان، رزمندگانی از لبنان، افغانستان، عراق و ایران، داوطلبانه در کنار نیروهای ارتش سوریه به جنگ علیه تروریستهای وهابی مشغول هستند و تعداد قابل توجهی از آنان نیز در میادین نبرد به شهادت رسیده اند.

ابتدا برادر بزرگتر، بود که شربت شهادت نوشید. برادرکوچکتر، هفت سال بعد به او پیوست.

به گزارش گروه مقاومت جهان نیوز، عکسی که می بنید، در اواخر دهه 90 میلادی گرفته شده است. در این عکس،دبیر کل حزب الله لبنان،"سید حسن نصرالله"  در میان دو برادر شهید از رزمندگان مقاومت دیده می شود. شهید "عبدالله ابراهیم خلیل"(نفر سمت راست) و شهید "یوسف ابراهیم خلیل"(نفر سمت چپ).

"ابراهیم" و "یوسف" از اهالی روستای "کفر رمان"(از توابع "نبطیه") در "جنوب لبنان" هستند. ابتدا  برادر بزرگتر، "یوسف" بود که شربت شهادت نوشید. او در 31 سالگی، در جنگ 33 روزه لبنان با رژِم صهیونیستی در سال 2006 میلادی، به جمع شهدای "مقاومت اسلامی" لبنان اضافه شد.

برادرکوچکتر، هفت سال بعد، در 30 سالگی، هنگام جنگ با "تروریست های وهابی" در سوریه، برای دفاع از حرم حضرت زینب(س)، در سال 2013، به فیض شهادت رسید. جالب آن که هر دو برادر، در ماه رجب آسمانی شدند.

شادی روحشان صلوات

وزیر بهداشت گفت: بنده از جانب دولت اعلام می‌

کنم در راه معرفی شهدا و سیره آنان به جامعه هر مقدار که کمک نیاز باشد دولت آماده خدمت است.

شهید"شاپور برزگر گلمغانی" در آبان سال 1336 در "اردبیل" به دنیا آمد. او در 14 اردیبهشت 1362، هنگامی که فرماندهی "پادگان آموزشی شهید پیرزاده اردبیل" را بر عهده داشت، در اثر انفجار نارجک، دست راستش از مچ قطع شد

او در سن 17 سالگی در 16 دی 1359 در "محراب جهاد"شربت شهادت نوشید. "آیت الله مدنی" نیز حدود هفت ماه بعد، در "محراب نماز" جمعه توسط منافقین کوردل به شهادت رسید.

با آغاز جنگ علیه تروریست های وهابی در "سوریه"، "حمزه" جهت شرکت در جنگ برای دفاع از حرم مطهر حضرت زینب کبری(س) عازم این کشور شد

لشگری که عموم مردم ایران آن را با نام شهیدان "مهدی باکری" و برادرش "حمید" می شناسند. اما این لشکر، شیرمردان و دلاوران دیگری نیز دارد

نه "حاج حسین خرازی" می داند که یک سال بعد، دست چپ خود را از دست خواهد داد و در اسفند سال 65 به شهادت خواهد رسید، نه "حاج احمد کاظمی" حتی تصورش را می کند که تا پایان جنگ، زنده بماند و 17 سال بعد از آتش بس به شهادت برسد.