طلوع صبح بهار

تويي كه در نفست مي‌وزد شميم بهار

بيا به كوچه ما، عطر نرگسانه بيار

تو جاودانه‌‌تر از حس آفتاب و درخت

تو عاشقانه‌تر از شوق آب و شاليزار

براي از تو سرودن بهانه لازم نيست

حكايت نفس است و حلاوت تكرار

چه عطري از تو در آفاق من پراكنده ست

كه شعر، مست شده، واژه را نمانده قرار

چقدر شعر من از واژه "تو" لبريز است

چقدر ذوق من از انتظار تو سرشار

چقدر بي تو نفس مي‌كشم؛ دريغ از من

چقدر خسته ام از اين هواي تيره و تار

چه مي‌شود كه بيايي؟، چقدر رويايي است

در اين سياه زمستان، طلوع صبح بهار

محمد امین زاده

عصر جدید

ما

در عصر احتمال به سر می بریم

در عصر شک و شاید

در عصر پیش بینی وضع هوا

از هر طرف که باد بیایید

در عصر قاطعیت تردید

عصر جد ید

عصری که هیچ اصلی

جز اصل احتمال, یقینی نیست

اما من

بی نام تو

         حتی

               یک لحظه احتمال ندارم

چشمان تو

عین الیقین من

قطعیت نگاه تو

             دین من است

من از تو ناگزیرم

من

بی نام ناگزیر تو می میرم

قیصر امین پور

انتظار رمضان

بـاز هـواي سـحــرم آرزوســــت
خـلـوت و مـژگـان تـرم آرزوسـت

شـكـوه ي غـربـت نـبـرم ايـن زمـان
دسـت تـــو و روي تـو ام آرزوســت

خـسـتـه ام از ديـدن ايـن شـوره زار
چـشـم شـقـايـق نـگـرم آرزوســـت

واقـعـه ي ديـــدن روي تـــــو را
ثـانـيـه اي بـيـشـتـرم آرزوسـت

جـلـوه ي ايـن مـاه نـكـو را بـبـيـن
رنـگ و رخ و روي تـو ام آرزوسـت

ايـن شـب قـدر اسـت كـه مـا بـا هميـم؟
مـن شـب قـــــدري دگــــرم آرزوســـت

حـسِّ تـو را مـي كنم اي جـان مـن
عـزلـت بـيـتـي دگــــرم آرزوســــت

خـانـه ي عـشـِاق مـهـاجـر كـجـاست؟
در سـفــــرت بـــال و پـرم آرزوســـت

حـسـرت دل بـارد از ايـن شـعـر مـن
جـام مـيـي در حـرمـــم آرزوســـــت

احمد عزيزی

یوسف گمگشته

یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسان

تا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان

ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف

این زمان یوسف من نیز به من بازرسان

رونقی بی گل خندان به چمن بازنماند

یارب آن نوگل خندان به چمن بازرسان

از غم غربتش آزرده خدایا مپسند

آن سفرکرده ما را به وطن بازرسان

ای صبا گر به پریشانی من بخشائی

تاری از طره آن عهدشکن بازرسان

شهریار این در شهوار به در بار امیر

تا فشاند فلکت عقد پرن بازرسان

 شهریار