سخنرانی استاد علی اکبر رائفی پور با عنوان «مهدویت و رسانه» در مهر سال جاری، حسینیه ثارالله بندر ماهشهر. در این سخنرانی استاد رائفی پور پیرامون یکی از قسمتهای مجموعه کلیپ «دروغ پردازی های فاکس نیوز درباره مهدویت» محصول کانون مهدویت دانشگاه فردوسی مشهد به بحث می پردازد.گفتنی است کانون مهدویت دانشگاه فردوسی مشهد اخیرا بخش هایی از یکی از برنامه های پرمخاطب شبکه آمریکایی فاکس نیوز که پیرامون مهدویت و ظهور به دروغ پراکنی و شبهه افکنی می پردازد را ترجمه و زیرنویس نموده و در اختیار اساتید و پژوهشگران خبره و مطلع حوزه مهدویت قرار داده است. این مجموعه کلیپ در سایت کانون با عنوان دروغ پردازي فاكس نيوز درباره مهدويت منتشر شده است.

:: پخش آنلاین گوشه ای از این سخنرانی::

:: پخش آنلاین و دانلود سخنرانی کامل::

از همه مهم‌تر چراغ سبزى است که به افراد آلوده به انواع مفاسد اخلاقى و مجالس کثیف و مانند آن داده مى‌شود که از این به بعد آزاد هستید و پلیس کارى به شما ندارد، آنها بدون این سخنان طوفان مى‌کنند واى اگر چراغ سبزى هم به آنها نشان داده شود.

دستور العمل‌های سلوکی و عرفانی از آیت الله شاه آبادی (ره)

بدان كه تو هستي و نمي ميري. بدنست كه مي ميرد، تو هستي و زنده. حساب كار خودت را بكن كه چه تهيه ديده اي براي زندگي آخرت. ببين براي اين دو روزه، كه مي داني ثباتي در آن نيست، چه كوشش ها و تقلاها مي كني . براي آن جا كه به حكم فطرت هستي و زندگي ابدي است، چه كوشش كرده و چه تهيه ديده اي؟ در آن جا زندگي انفرادي است، احتياجات را خودت منفردا بايد رفع كني؛ باب استقراض و استعداد مسدود است. اين جا آمده اي كه تهيه براي آن جا ببيني.

این همه لاف زن و مدعی اهل ظهـــور
پس چرا یار نیامد که نثـــارش باشیــم ؟

ســـــالها منتظر سیصد و اندی مرد است
آنقــدر مـرد نبودیــم کــه یــارش باشیــــم

نوشتن و گفتن ان شاء الله

روزى امام صادق (علیه السلام ) به خدمتكاران دستور داد، براى كارى نامه اى بنویسند، آن نامه نوشته شد و آن را به نظر آن حضرت رساندند، حضرت آن را نامه خواند، دید در آن ان‌شا الله (به خواست خدا) نوشته نشده است .
به تنظیم كنندگان نامه ، فرمود: «چگونه امید دارند كه مطلب این نامه به پایان برسد و نتیجه بخش باشد، با اینكه در آن «ان شاء الله»ننوشته اید، نامه را با دقت بنگرید، در هر جاى آن كه «ان شاء الله » نوشته نشده ، ان شاء الله بنویسید .»
لطیفه
حیف نون روزی به بازار رفت تا دراز گوشی بخرد. مردی پیش آمد و پرسید: کجا می روی؟ گفت:به بازار تا درازگوشی بخرم. مردگفت: ان‌شاءالله بگوی. گفت: این‌جا چه لازم که این سخن بگویم؟ درازگوش در بازار است و پول در جیبم. چون به بازار رسید پولش را بدزدیدند. چون باز می‌گشت، همان مرد به استقبالش آمد و گفت: از کجا می‌آیی؟ گفت: از بازار می‌آیم ان‌شاءالله، پولم را زدند ان‌شاءالله، خر نخریدم ان‌شاءالله و دست از پا درازتر بازگشتم ان شاءالله!
تذكر روان شناختی: وقتی ان شاالله می گوییم احتمال نرسیدن به مراد را می دهیم و به تقدیر الهی راضی هستیم به همین دلیل اگر به خواسته خود نرسیدیم گرفتار شك نمی شویم.[1]

پی نوشت :
1.نرم افزار شوخ طبعی‌ها و حكایات طلبگی، سایت گفتگوی دینی(برای دانلود رجوع كنید)
منبع : اصول کافی باب التكاتب ، حدیث 4، ص 671- ج 2 داستان‌های اصول کافی، محمدمحمدى اشتهاردى

سعي لقمان بر اين بود كه در مناسبت هاي مختلف فرزندش و همچنين ساير مردم را پند و اندرز دهد. لقمان فرزندش ناتان را خطاب قرار داد و گفت:

فرزندم هميشه شكر خدا را به جاي آور، براي خدا شريك قائل مشو، زيرا مخلوقي ضعيف و محتاج را با خالقي عظيم و بي نياز برابر نهادن، ظلمي بزرگ است.

اندرز های لقمان حکیم به فرزندش

       فرزندم! از آن روز که به این دنیا پا نهادی در حقیقت پشت به دنیا و به به آخرت کرده ای و مراحل آخرت را طی می کنی ؛ خانه ای که به سوی آن می روی  از خانه ای که هر روز از آن دور می شوی نزدیک تر است.

نصایح لقمان حکیم به فرزندش

لقمان حکیم، غلام سیاهی بود که در سرزمین سودان چشم به جهان گشود. گرچه او چهره ای سیاه و نازیبا داشت، ولی از دلی روشن، فکری باز و ایمانی استوار برخوردار بود. او که در آغاز جوانی برده ای مملوک بود، به دلیل نبوغ عجیب و حکمت وسیعش آزاد شد و هر روز مقامش اوج گرفت تا شهره ی آفاق شد. او مردی امین بود، چشم از حرام فرو می بست، از ادای حرف ناسزا و بی مورد پرهیز می کرد و هیچگاه دامن خود را به گناه نیالود و همواره در امور زندگی شرط عفت و اخلاص را رعایت می کرد. بیشتر وقت خود را در همنشینی با فقها و دانشمندان و پادشاهان می گذراند و مسئولیت خطیر آنها را گوشزد می کرد و آنها را از کبر و غرور برحذر می داشت و خود نیز از احوال ایشان عبرت می گرفت و در این میان فرزند برومند لقمان که نظر پدر را به خود معطوف داشته بود، بیشتر مورد خطاب او قرار می گرفت. هرچند نصایح لقمان بیشتر جنبه عمومی داشت و سعی لقمان بر این بود که در مناسبت های مختلف فرزندش و همچنین سایر مردم را پند و اندرز دهد که در این رابطه گوشه ای از این پندها را در این ایمیل مرور می کنیم :